Nieuws

Stel dat een dierbare vermist raakt. Hoe pak je het leven dan weer op?

30 augustus 2018

Bron: Fonds Slachtofferhulp

Lees meer over: vermissing | donateursbijeenkomst

Het is het ultieme schrikbeeld: je kind, ouder, broer of zus is zonder aanwijsbare reden vermist geraakt. Naar de oorzaak van de vermissing kan je alleen gissen en dit kan tot gevolg hebben dat de meest nare scenario’s aan je voorbij trekken. Voor een klein percentage van de Nederlandse bevolking is dit helaas de vreselijke realiteit en deze mensen verdienen passende ondersteuning. Om uit te zoeken welke hulpverlening achterblijvers van vermiste personen nodig hebben heeft Lonneke Lenferink, in opdracht van Fonds Slachtofferhulp, het onderzoek ‘Leven met een vermissing’ uitgevoerd. Tijdens onze donateursbijeenkomst op 28 september a.s. vertelt Lonneke u graag alles over haar onderzoek naar de meest effectieve hulpverlening voor achterblijvers van vermisten.

Leven terwijl een dierbare vermist is

Het aantal vermissingen in Nederland ligt naar schatting op zo’n 1500 personen die langer dan een jaar vermist zijn. Hier komen ieder jaar zo’n 100 vermiste personen bij (bron: De achterblijvers, 2017). De onzekerheid over wat er met vermiste personen gebeurd is en de angst dat hen iets ernstigs is overkomen, maakt dat de emotionele gevolgen voor achterblijvers groot zijn.

Uit het promotieonderzoek van Lonneke Lenferink, uitgevoerd in samenwerking met de Rijksuniversiteit Groningen en de Universiteit Utrecht, is (onder andere) gebleken dat achterblijvers gemiddeld vijftien jaar na de vermissing nog altijd kampen met aanhoudende rouw-, depressie en/of stressklachten. Voor achterblijvers is het vrijwel onmogelijk om tot rouwverwerking over te gaan, wanneer onduidelijk is of een dierbare ooit nog terug zal keren. De resultaten van het onderzoek door Lonneke moeten leiden tot een betere begeleiding van mensen van wie een dierbare vermist is geraakt.

Betere begeleiding van mensen van wie een dierbare vermist is

Hoe moet je het leven weer oppakken, wanneer je leeft tussen hoop en vrees? Wanneer je iedere dag wacht op een teken van leven en de stille hoop koestert dat je geliefde ineens opduikt? Dat achterblijvers ondersteuning nodig hebben die is afgestemd op deze pijnpunten, staat onomstotelijk vast. Om die reden is in 2014 het driejarig onderzoek ‘Leven met een vermissing’, in opdracht van Fonds Slachtofferhulp, van start gegaan. Aan de hand van het onderzoek is achterhaald wat de meest effectieve vorm van therapie is voor achterblijvers van vermiste perstonen. In mei 2018 is het onderzoek ‘Leven met een vermissing’ afgerond en tijdens onze donateursbijeenkomst vertelt Lonneke u graag meer over de resultaten, de inzichten en de therapievorm die hieruit is voortgekomen.

Komt u ook? Aanmelden kan via deze link.

We zien u graag op 28 september a.s.

Geef een reactie