Wel of geen aangifte doen na seksueel misbruik of verkrachting?

1 op de 8 vrouwen en 1 op de 25 mannen krijgt met seksueel geweld te maken. Toch is het vooral belangrijk dat aangifte doen goed voelt voor jou. Het kan helpen wanneer je weet wat er op je pad kan komen binnen het strafproces. Wat moet er, op dit moment, bijvoorbeeld strafrechtelijk bewezen worden in zedenzaken?

Wanneer je verkracht of seksueel misbruikt bent, kan je ervoor kiezen om aangifte te doen. Een moeilijke beslissing. Misschien weet je niet wat dit kan betekenen voor jouw verwerkingsproces? Of ben je bang dat de uitkomst van het strafproces anders is dan je had gehoopt? Aangifte doen kan een goede stap zijn. Je kunt ervoor zorgen dat de dader gestraft wordt. En mogelijk kan je voorkomen dat de dader meer slachtoffers maakt. Toch is het vooral belangrijk dat aangifte doen goed voelt voor jou. Het kan helpen wanneer je weet wat er op je pad kan komen binnen het strafproces. Wat moet er, op dit moment, bijvoorbeeld strafrechtelijk bewezen worden in zedenzaken?

De meeste verkrachtingsslachtoffers doen geen aangifte

In een strafproces gaat het om het rond krijgen van keihard strafrechtelijk bewijs. En dat is nu juist in zedenzaken moeilijk. Vaak bevond je je in een ‘grijze zone’: was de dader een vriend, een familielid of hadden jullie een date. Dit maakt dat dwang in veel gevallen moeilijk te bewijzen is. En in onze huidige zedenwet moet er sprake zijn van dwang om seksueel geweld te bewijzen. Het feit dat de dader alle grenzen overschreden heeft en dat er wel degelijk sprake was van verkrachting, is in de rechtbank soms moeilijk te bewijzen.

De nieuwe zedenwet

Naar verwachting gaat de nieuwe zedenwet van minister Grapperhaus dit voorjaar in consultatie. Volgens minister Grapperhaus is het schrappen van het dwangvereiste een stap in de goede richting. Wanneer deze nieuwe wet wordt ingevoerd, wordt alle onvrijwillige seks strafbaar gesteld en hoeft dwang niet langer bewezen te worden. Een verdachte wordt dan veroordeeld, wanneer hij wist of had moeten weten dat het slachtoffer geen seks wilde. Minister Grapperhaus heeft de juiste intenties: hij hoopt de drempel tot het doen van aangifte hiermee te verlagen.

Het strafproces en de zedenpolitie

In 2020 kreeg de politie 4.719 meldingen van seksueel geweld. 56% besloot, na het informatief gesprek met de zedenpolitie, de aangifte door te zetten. Dit zijn meer aangiften dan de politie momenteel aankan (bron: Volkskrant). De doorlooptijd van zedenzaken is hoog. Meer dan de helft van de slachtoffers wacht langer dan een half jaar voordat het Openbaar Ministerie een vervolgingsbesluit kan nemen. Er is een grote kans dat de plannen van minister Grapperhaus gevolgen hebben voor de wachttijden bij de politie. Wanneer alle vormen van onvrijwillige seks strafbaar worden, wordt er naar verwachting vaker aangifte gedaan.

Wat te doen na een verkrachting?

Het gebrek aan capaciteit bij de politie is een probleem. Zeker nu de nieuwe zedenwet van Grapperhaus eraan zit te komen. Toch is het goed om te weten dat dit jouw keuze om aangifte te doen niet hoeft te belemmeren. Wanneer je besloten hebt om aangifte te doen, omdat dit goed voelt voor jou, dan is dit de juiste keuze. Je kunt terecht bij het Centrum Seksueel Geweld. Hier werkt de politie samen met onder andere artsen en psychologen. Hier kan je jouw mogelijkheden bespreken en kijken wat je in de tussentijd kunt doen om jouw klachten het hoofd te bieden. Hier wordt je ook geïnformeerd over het mogelijke verloop van een strafproces en wat dit voor jou kan betekenen.

In een recent interview in het AD met zedenofficier van Justitie Geerte Burgers vind je informatie over het strafproces, wanneer jouw zaak voor de rechter komt. Ben je benieuwd welke hulporganisaties er nog meer bestaan, naast het Centrum Seksueel Geweld? Neem dan een kijkje op SlachtofferWijzer en vind de hulp die bij jou past.