Aan de bel trekken

Voor goede doelen is de telefoon een belangrijk kanaal voor persoonlijk contact met sympathisanten, donateurs, vrijwilligers en achterban. Met een ingrijpend wetsvoorstel wil staatssecretaris Mona Keijzer nu álle telefonische campagnes in de ban doen en scheert ze commerciële organisaties en goede doelen daarbij over één kam.

Koers houden
Ineke Sybesma
Directeur Fonds Slachtofferhulp

Al eeuwenlang steken Nederlanders hun handen uit de mouwen als het gaat om maatschappelijk initiatief. 86% van de Nederlanders is donateur van een goed doel en we schenken ieder jaar per huishouden een flink bedrag. Enorm veel Nederlanders doen vrijwilligerswerk. We vinden verbinding en verbondenheid belangrijk en daar willen we ook best op worden aangesproken.

 

Verantwoordelijkheid nemen

In de afgelopen coronacrisis bleek weer hoe goede doelen vanuit dat maatschappelijk initiatief verantwoordelijkheid nemen als het er echt om gaat. Met hun kennis van wat er nodig is in de samenleving en de wendbaarheid die zij als relatief kleine, weinig bureaucratische organisaties hebben, kunnen ze snel tot actie overgaan en directe steun bieden aan mensen in een noodsituatie.

 

Belangrijk kanaal

Goede doelen leven dus uit en van maatschappelijke verankering. Ze zoeken nieuwe donateurs, ze werven vrijwilligers en ze peilen de mening van grote groepen Nederlanders over ontwikkelingen waarop zij met private middelen een antwoord kunnen bieden. Dit gaat vaak om problemen van grote groepen mensen, waarvoor de overheid (nog) geen vangnet of oplossing biedt. Het belang van een sterk maatschappelijk middenveld en goede publiek-private samenwerking wordt daarmee onderstreept.

Voor goede doelen is de telefoon een belangrijk kanaal voor persoonlijk contact met sympathisanten, donateurs, vrijwilligers en achterban. Veel mensen reageren daar goed op. In de Coronatijd ervoeren wij bij onze telefoonacties en peilingen dat mensen langer dan anders de tijd namen om zich in ons onderwerp te verdiepen en heel goede feedback gaven over wat zij vonden wat er rondom slachtoffers moest gebeuren. Waardevolle inhoudelijke input, en ja, soms ook waardevolle extra bijdragen van onze donateurs.

 

Ingrijpend wetsvoorstel

Het maatschappelijk middenveld behoort tot de kroonjuwelen van het CDA, dat vanuit een confessionele achtergrond vindt dat burgers een verantwoordelijkheid jegens elkaar hebben en elkaar moeten bijstaan in goede en in bange dagen. Goede doelen zijn daarvan het levend bewijs. Toch lijkt CDA-staatssecretaris Mona Keijzer daar anders over te denken. Met een ingrijpend wetsvoorstel wil zij álle telefonische campagnes in de ban doen en scheert ze commerciële organisaties en goede doelen daarbij over één kam. En dat terwijl de mensen die wij, als goed doel, bellen vaak al heel betrokken zijn bij ons werk. Die betrokkenheid zit ‘m helemaal niet altijd in het doen van een donatie, maar veel meer in het sympathiseren met onze missie door zich persoonlijk in te zetten, een petitie te tekenen of zelf een actie te starten. En juist die sympathisanten mogen straks niet meer worden benaderd.

De voorgenomen wet is inmiddels naar de Tweede Kamer gestuurd en hoewel er Kamerbreed grote zorgen leven over de impact die de wet op goede doelen zal hebben, lijkt dat nog niet veel uit te halen. Zelfs nu we in een serieuze crisis zijn beland en goede doelen relevanter zijn dan ooit, houdt de staatssecretaris halsstarrig vast aan haar voorstel.

 

Verbinding

Het zou in deze tijden niet om stokpaardjes of persoonlijk gewin moeten gaan, maar om verbinding zoeken, weten wat er leeft en omkijken naar elkaar. Juist nu leent het persoonlijke telefonisch contact zich daar uitstekend voor. Daar kleeft in coronatijd ook nog eens geen enkel gezondheidsrisico aan!